Parallel aan de tentoonstelling It Goes Without Saying presenteren we in de koorruimte een filmprogramma met drie videowerken die elk op hun eigen manier taal, identiteit en herinnering onderzoeken. De films worden doorlopend vertoond.

Mekhitar Garabedian — MG (2005, video, 1’55”)

In MG imiteert Mekhitar Garabedian een scène uit François Truffauts Baisers Volés (1968). Voor een spiegel spreekt hij zijn naam uit, afwisselend in het Nederlands en in het Armeens. De video legt de frictie bloot tussen verschillende talen en de identiteiten die erdoor gevormd worden. Garabedian verkent de vertaling van het zelf, balancerend tussen afkomst, imitatie en culturele verwachting.

Meggy Rustamova — Babel (2019, HD video, 8’)

Een vrouw probeert woorden te herinneren uit het Assyrisch, haar bijna verdwenen moedertaal. Wat begint als een worsteling met geheugen en taal, groeit uit tot een film over overdracht, familierelaties en cultureel erfgoed. Babel brengt niet alleen een intieme moeder-dochterdynamiek in beeld, maar benadrukt ook het belang van het bewaren en doorgeven van bedreigde talen.

Fairuz & El Moïz Ghammam — Oumoun (2017, video, 14’23”)

Een ingesproken brief die nooit verzonden werd, vormt het vertrekpunt van Oumoun. In het bijzijn van de camera leest filmmaker Fairuz de woorden luidop voor aan haar grootmoeder in Mahdia, Tunesië. De voice-over verandert gaandeweg in een gesprek over generaties, migratie en de kracht van taal als verbinding tussen werelden.

___

© Beeld uit Babel (2019), Meggy Rustamova